چکیده: (538 مشاهده)
نکاح موقت که در عرف تحت عنوان «صیغه» شناخته میشود در کنار عقد دائم یکی از نهادهای مطرح در دین اسلام میباشد. مسلمانان در مشروع بودن متعه در دوره پیامبر(ص) اتفاقنظر دارند؛ ولی در اینکه این حکم شرعی بعد از پیامبر نیز باقی است یا نه، اختلاف دارند. در صحت انعقاد این عقد به آیات قرآن کریم، سنت نبی مکرم اسلام و روایات ائمه اطهار استناد شده است. اسلام برای حل مشکل تمام کسانی که به علتی قادر به ازدواج دائم و تعهدات سنگین آن نیستند متعه را پیشنهاد میکند. باوجوداین، پرداخت به آن در رسانه با رویکردی مثبت همراه کرده است. سیر تاریخی رسانه در بحث فیلم و مجموعه تلویزیونی از فیلم شوکران (1379)، زندگی خصوصی (1390)، آنچه مردان درباره زنان نمیدانند (1392)، سریال همه چیز آنجاست (1393)، در مدت معلوم (1394) و آقازاده (1398) مبین تبلیغ زشتی و بدعاقبتی آن توسط رسانههای پرمخاطب بصری است. بیشک کریه جلوه دادن این امر در آینده برای مواجهه با بحرانهای اجتماعی مانند افزایش سن ازدواج و پاسخگویی به جامعه زنان و مردانی که همسر خود را از دست داده یا رابطه زناشویی آنها متوقف شده است، دست برنامهریزان اجتماعی و فرهنگی را خواهد بست. اگرچه، روایی ازدواج موقت در شرایط حال ملزوم لحاظ شرایط عرفی و بسترسازیهای قانونی برای نیاز افراد آسیبپذیر خاص باشد و جزء برنامههای اضطراری و فوری محسوب نگردد، لیکن این هجمه نیز به این امر الهی و اعتقادی نیز نزدیک به صواب و حکمت نمینماید.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
عمومى دریافت: 1399/2/1 | پذیرش: 1399/4/1 | انتشار: 1399/4/15